Stress en vermoeidheid: je bent moe, maar rusten kan niet.
Je bent moe.
Niet gewoon āik heb slecht geslapenāĀ moe.
Je voelt het al wanneer je opstaat. Je lichaam is zwaar. Je hoofd zit vol. Eigenlijk zou je het liefst nog even blijven liggen.
Maar dat kan niet.
Er moet gewerkt worden.
Thuis moet er van alles gebeuren.
Er zijn mensen die op je rekenen.
Dus je staat op.
En je doet verder.
āHeb je wat kunnen rusten?ā
Of gezegd:
āJe moet echt wat meer rust nemen.ā
Je weet dat zelf ook wel.
Je voelt dat je rust nodig hebt. Soms denk je zelfs: ik zou vanmiddag eigenlijk even moeten gaan liggen.
Maar dan komt er weer iets tussen.
Nog even dit doen.
Nog snel dat regelen.
Nog iemand helpen.
En voor je het weet, is de dag voorbij.
Morgen dan maar.
Maar morgen gebeurt precies hetzelfde.
Zelfs als je zit, ben je niet rustig
En dan heb je eindelijk een moment voor jezelf.
Je zit in de zetel. Niemand vraagt iets van je.
Dit zou rust moeten zijn.
Maar in je hoofd gaat het gewoon verder.
Ik moet dat nog doen.
Ik mag dat niet vergeten.
Wat ga ik morgen doen?
Had ik dat anders moeten zeggen?
Je schouders blijven gespannen.
Je kaken staan op elkaar.
Misschien voel je pijn in je nek of rug.
Je lichaam zit neer.
Maar jij bent nog altijd bezig.
Stress en vermoeidheid: waarom blijf je doorgaan?
Dat is een vraag die makkelijk gesteld is.
Waarom zeg je niet wat vaker nee?
Waarom neem je geen middag voor jezelf?
Waarom laat je die was niet gewoon liggen?
Bij stress en vermoeidheid weet je vaak heel goed dat je rust nodig hebt. En toch lukt het niet om te stoppen.
Omdat het voor jou misschien helemaal niet zo simpel voelt.
Je bent gewend om door te gaan.
Om eerst te kijken wat anderen nodig hebben.
Om sterk te zijn.
En misschien voelt niets doen zelfs niet prettig. Want zodra het stil wordt, merk je pas hoe moe je eigenlijk bent. Of hoeveel er in je hoofd zit.
Dus doe je toch maar verder.
Niet omdat je niet begrijpt dat je rust nodig hebt.
Je weet alleen niet meer hoe je moet stoppen.
Misschien hoef je even niets op te lossen
Dat zie ik ook in mijn praktijk.
Soms komt iemand binnen met een hoofd vol gedachten. Er is zoveel gebeurd en er is zoveel om over te praten.
Maar soms hoor ik:
āIk wil eigenlijk niet praten. Ik wil gewoon even tot rust komen.ā
En dat mag.
Je hoeft niet altijd meteen een antwoord te vinden.
Je hoeft niet alles uit te leggen.
Je hoeft hier ook niet sterk te zijn.
Soms beginnen we gewoon bij je lichaam.
Even liggen.
Even voelen dat je niets
moet.
Even niet zorgen voor iemand anders.
En van daaruit kijken we verder.
Wanneer was het voor het laatst jouw beurt?
Misschien zorg je al heel lang voor iedereen om je heen.
Maar wanneer iemand vraagt wat jijĀ nodig hebt, weet je het niet meer zo goed.
Dat hoeft vandaag ook niet meteen opgelost te worden.
Misschien begint het gewoon met Ć©Ć©n vraag:
Als je vandaag even niets voor iemand anders hoefde te doenā¦ wat zou jij dan nodig hebben?
Begeleiding in Leopoldsburg
Bij Guided Together in Leopoldsburg begeleid ik mensen die voelen dat het te veel is geworden.
Mensen die blijven doorgaan, terwijl hun lichaam eigenlijk al lang om rust vraagt.
Je hoeft bij mij niet binnen te komen met de juiste woorden.
Je hoeft ook niet meteen te weten wat er moet veranderen.
Soms praten we.
Soms werken we meer met het lichaam.
En soms heb je vooral nood aan een uur waarin je even niets moet.
Ik combineer coaching met lichaamsgerichte begeleiding, zoals klankschalen en Holistic Pulsing. We kijken samen wat jij op dat moment nodig hebt.
Rust in je lichaam. Stilte in je hoofd.
Voel je tijdens het lezen: dit gaat eigenlijk over mij?
