Die schouders die steeds hoger komen te zitten. Die nek die aanvoelt alsof er iemand een knoop in heeft gelegd. Die vermoeidheid die niet weggaat, ook niet na een weekend 'uitrusten'.

“Dan werk ik maar door.” Een zin die ik vandaag hoorde van een vrouw die haar pauze vaak overslaat. Ontspannen doet ze later wel, bijvoorbeeld in de sauna. Maar wat als rust niet altijd iets groots hoeft te zijn?